Во Кинотека мини документарец како омаж: Упа го доживуваше актерството како фрлање зрак светлина врз
- Aleksandar Santovski
- Mar 31, 2021
- 2 min read
31.03.2021 Mart Sreda
Упа играл во триесеттина кратки и долгометражни играни филмови и ТВ серии на повеќе јазици. Потписник е и на петнаесетина театарски режии и има одиграно десетици улоги во проекти и во театарски куќи низ цела поранешна Југославија, како и на безброј разни други сцени. Актерството го доживуваше како фрлање зрак светлина врз туѓите животи…
Кинотеката, на 31 март во 19 часот, ќе одржи омаж за прерано починатиот актер, кастинг-директор, сценарист и продуцент Љупчо Тодоровски-Упа (1956 –2021), со прикажување на мини-документарец подготвен од неговите пријатели и соработници, краткиот игран филм “Налепница“ на Георги М. Унковски (една од последните улоги на Упа), и “Јазол“ на Кирил Ценевски, во кој Упа ја оствари својата дебитантска улога на филм.
Упа е еден е од основачите на аматерскиот театар „Чекори“. Во 1983 дипломира актерство кај проф. Љубиша Георгиевски. За време на студиите настапува во Драмскиот театар во Скопје. По Академијата, воден од творечкиот немир и можноста за почесто играње на филм, заминува за Белград, каде останува цели 10 години… Го „пече“ занаетот покрај искусни и водечки југословенски актери, настапувајќи во повеќе филмови и театарски претстави. Од 1997 година, покрај актерството, се занимава и со филмска и ТВ продукција, пишува сценарија и работи кастинг директор (избор на актери)…
Новиот милениум го започна со главната улога во играниот филм „Одмазда“ на Јан Хитјенс, а една од последните главни филмски улоги ја оствари во филмот „Ругање со Христос“. Неостварен сон му остана реализацијата на долгометражниот игран филм “Мајсторот“, за кој го напиша сценариото уште во 2010 година. Режисер на овој филм требаше да биде Иво Трајков, а проектот имаше и начелна согласност за соработка со легендарниот кинематографер Виторио Стораро (Vittorio Storaro), кој во 2005 ја доби „Златната камера 300“ за животно дело на ИФФК „Браќа Манаки“ во Битола.

Comments