| Одри Хепберн ја одбила улогата на Ана Франк поради траумите што ги преживеала за време на Втората светска војна
- Aleksandar Santovski
- Aug 5
- 2 min read
05.08.2026 Avgust Sreda
Познатата актерка Одри Хепберн ја одбила главната улога во филмот „Дневникот на Ана Франк“ од 1959 година. Причината за тоа биле нејзините лични трауматични искуства од Втората светска војна. Во авторизираната биографија „Интимната Одри“, нејзиниот син Шон Хепберн Ферер и коавторката Венди Холден откриваат детали за животот на актерката во Холандија за време на германската окупација, пишува „Ентертејмент“.
Како тинејџерка, таа за малку ќе умрела од глад и сведочела на исчезнувањето на многу блиски луѓе.
Уште во 1946 година во Амстердам, тогаш 17-годишната Одри добила можност да го прочита првиот ракопис од дневникот на Ана Франк. Зборовите на младата девојка силно ја погодиле. Потоа му признала на својот син дека Ана пишувала за сè што и таа самата почувствувала.„Исто како мене, таа ја изгуби слободата и со години гледаше во четири ѕида. Сè што напиша за природата, животот и љубовта беше идентично со моето искуство. Таа дури го забележа и стрелањето на невините заложници, меѓу кои беше и мојот вујко Ото. Тоа беше како повторно да го преживувам целиот ужас“, изјавила Хепберн.
По успесите со филмовите „Празник во Рим“ и „Сабрина“, режисерот Џорџ Стивенс ја сакал токму Одри за улогата на Ана Франк. Сепак, по повторното читање на дневникот, актерката се соочила со кошмари и непрекинат плач, сфаќајќи дека не е во состојба емотивно да го издржи тој проект.
Улогата на крајот ѝ припаднала на Мили Перкинс, а филмот освои три Оскари. Одри Хепберн подоцна оствари легендарни улоги во „Појадок кај Тифани“ и „Мојата убава дама“, по што целосно се посвети на хуманитарната работа како амбасадорка на УНИЦЕФ, често цитирајќи ги тврдењата на Ана Франк во своите говори.
Во биографијата, нејзиниот син издвојува една нејзина мисла:„Војната ми остави длабоко познавање за човечкото страдање. Нештата што ги видов за време на окупацијата ме направија исклучително реална кон животот и таква останав засекогаш“.







Comments